راست‌ش اتفاقاتی كه در شیراز افتاد و آن همه قمه كشی و قداره بندی و جسم سنگین پرت كردن و داد و بی‌داد و خون ِ ملت را ریختن و این‌ها، خیلی دردناك است. بیش‌تر هم از این جهت است كه این بی‌حیثیتی‌ها دارد عادت می‌شود و ما انگار كه توی ِ یك مملكت ِ بی در و پیكر ِ زنده‌گی می‌كنیم، به این‌ها داریم عادت می‌كنیم. خیلی برای‌مان تعجب ندارد كه مثلن در فلان شهر و فلان آبادی، یك سری آدم در اوج ِ وحشی‌گری با یك سری دیگر درگیر شده‌اند و مشت و لگد و خون و غیره. و این عادت شدن‌ها شاید از خود ِ آن عمل بدتر باشد.

یك نكته‌ی مهم اما در این بین، رسانه‌ای شدن این اتفاقات است. رسانه‌ای شدن نه به معنای ِ ارائه‌ی گزارش در سایت‌ها و خبرگزاری‌ها و غیره. كه به معنای ِ درگیر شدن ِ جوانان و نیروهای ِ آینده‌ی جمهوری اسلامی كه اینك در قالب ِ وبلاگ‌نویس، فعال فرهنگی، عضو ِ سازمان و اداره و غیره در حال زندگی هستند. این حتا مهم‌تر از نتیجه دادن ِ شكایت ِ ما از فلان آدم ِ ظالم است. مثلا در جریان ِ ظلمی كه در حق ِ مدرسه‌ی عالی شهید مطهری شد و آن را به اصطلاح ارتقا دادند(بخوانید این‌جا را) یا در مورد ِ همین اتفاقات ِ اخیر ِ شیراز(این‌جا را بخوانید)، یا حتا در مورد فتنه‌ی هشتاد و هشت و … .

مهم‌تر از این‌كه شكایت‌ ِ از مسببان این اتفاق‌ها این است كه كسانی كه در حال ِ‌نظاره هستند، برداشت ِ درست و دقیقی نسبت به این اتفاقات و جریان‌ها داشته باشند. گزارش‌ها باید در مسیری باشد كه مخاطب ِ دور از واقعه، در جریان ِ درگیری و اختلافات ِ جریانی قرار بگیرد و دید ِ درستی نسبت به فضای ِ آن شهر، آن حزب و آن اتفاق داشته باشد تا در آینده كه جزء ِ مسئولین شد، گیج نخورد و بتواند ِ مسیری صحیح پی گیرد.

چیزی كه به طور معمول به آن توجه نمی‌كنیم و پیگیری ِ مطالبه را در صدر ِ گزارش‌ها و اخبارمان قرار می‌دهیم. به نظر توجه به این نكته نیز می‌تواند مهم‌تر باشد. مصلحت‌ها، كم‌كاری‌های مسئولین، نفهمیدن‌های مدیران و هزار و هزار دلیل ِ دیگر سبب می‌شود كه این مطالبه‌ها به نتیجه‌ی سریع و درست نرسد و بنابر این بهتر است در ضمن ِ پیگیری ِ مطالبات‌مان، دانه‌ای نیز بكاریم كه بعدی‌ها بتوانند آن را برداشت كنند.

میثم رمضانعلی  |  ۲۱ شهریور ۱۳۸۹  |  انقلاب  |   2 نظر


  1. کوثر گفت:

    سلام. در مورد نظری که مرقوم فرموده بودید؛ اگر منظورتون از اشاره به سطح عاطفی بودن ایرانی‌ها، این هست که اون‌ها عاطفی‌تر هستند، به نظرتون لزوم رسیدگی صحیح به این عواطف بیشتر می‌شه یا کمتر؟

    در موردش بنویسید لطفا. ما برای حل این مسئله، و البته معضل فساد جامعه، نیازمند تبادل نظر و شنیدن نظرات هر دو جنس هستیم.

  2. reza.tarin گفت:

    سلام
    نميدونم در جريان بوديد يا نه كه اين ماجراي شيراز كه نه، ماجراهاي شيراز از همان خرداد ۸۸ به موازات اعتراض‌هاي تهران در شيراز هم انجام مي‌شد
    اگر خواستيد فيلم‌هاش هم موجوده
    اين هم كه ميگوييد: “یک سری آدم در اوج ِ وحشی‌گری با یک سری دیگر درگیر شده‌اند و مشت و لگد و خون و غیره. و این عادت شدن‌ها شاید از خود ِ آن عمل بدتر باشد”
    اين تقصيره خودمونه كه وقتي اونها برداشتن اعتراض كردن ما از قدرت و زور و اسلحه و باتوم و غيره استفاده كرديم
    حالا فكر كنم اگه اين فيلم ها رو ببيني دقيق تر بتوني جريان شناسي كني

ثبت نظر

نام:

رایانامه:

متن: