قبل از خواندن این مطلب شاید بد نباشد این پست را بخوانید: حزب‌اللهی‌ها، یک جلسه‌ی دوستانه‌ی سه چهار پنج نفره را کجا می‌توانند برگزار کنند؟

***

از خیلی پیش‌تر، شاید از هشتاد سه، بسیاری از کافه‌های تهران را می‌رفتم. کافه‌گردی جزء یکی از موضوعاتی بود که مدت‌ها درگیرش بودم. بارها و بارها نیز در گفت و گوهایی با دوستان، اهمیت توجه به آن‌ها را بیان می‌داشتم. کافه گودو، کافه سپیده و سیاه، کافه گرامافون، کافه هنر، کافه پارک هنرمندان و … از کافه‌هایی بود که بارها و بارها به آن‌ها سر می‌زدم.

فضای کافه‌های تهران به نحوی عجیب از دو سه سال اخیر در حال رشد بوده و هست. چنان که تعداد قابل توجهی کافه‌ی جدید در اطراف دانشگاه تهران و در فاصله‌ی چهار راه کالج تا میدان انقلاب به سرعت در حال رشد و تاسیس بود. رشد کافه‌ها علامتی بود که باید به آن توجه می‌شد. چونان توجه به حرکت ِ آرام ِ تغییر بازار کتاب از میدان انقلاب به خیابان کریم‌خان زند که بی‌توجه به آن، اکنون در حال اتفاق افتادن است.

تناسب ِ کافه با سبک زندگی حزب‌الله و تاریخ و ماهیت ِ کافه‌ها، همیشه و همیشه موضوعی مهم برای بحث و عدم تمایل برای پیگیری جدی آن در طیف نیروهای حزب‌الله بوده و هست. کافه‌ها، در تاریخ‌شان، پیوندی با منورالفکری دارند. چه در فضای ایران و چه در فضای کشورهای دیگر. این چنین است که بدنه‌ی حزب‌الله، ماهیت آن را در پیوند با مدرنیته و فضای منورالفکری فرض گرفته و ایجاد و تاسیس آن را خلاف ِ نگاه‌های حزب‌الله می‌پندارد. هرچه، در قالب یک ظرف نیز، کسانی بوده و هستند که تشکیل آن را نیاز ِ این روزهای ما دانسته و خواهان پیگیری آن هستند.

«کافه کتاب کراسه» و «کافه تیتر»، دو کافه‌ی جدیدی‌ست که به همین منظور آغاز به کار کرده است. بنای دوستان نیز نه فقط در تاسیس «یک» مجموعه، که در پیگیری برای رشد این کافه‌ها بوده است. کافه‌هایی که بتوانند با نگاه‌های بومی و فرهنگی، باری را بر دوش بکشند. فضاهایی که نه در بند ِ نگاه‌های غرب‌زده باشد و نه تحجرآلود، فضایی غیرکاربردی را نمایان گردد.

پیش‌تر، در ذیل ِ عنوان ِ «حزب‌اللهی‌ها، یک جلسه‌ی دوستانه‌ی سه چهار پنج نفره را کجا می‌توانند برگزار کنند؟» از نبود فضاهایی مناسبت برای برگزاری جلسات و دیدارهای دوستانه‌ی بین دوستان حزب‌اللهی نکاتی را بیان کرده بودم. این روزها شاید «کافه کتاب کراسه» و «کافه تیتر»، پاسخی به آن نیاز بوده باشند.

کافه کتاب کراسه: ضلع شمالی دانشگاه تهران، خیابان پورسینا

کافه تیتر: انتهای زرتشت غربی

میثم رمضانعلی  |  ۲۴ آذر ۱۳۹۰  |  فرهنگ  |   بدون نظر


ثبت نظر

نام:

رایانامه:

متن: