درد این نیست كه انسان‌ها وقت ندارند برای هم وقت بگذارند. درد این است كه انسان‌ها هنوز در وقت نگنجیده‌اند. وقت و زمان‌ِشان هنوز نرسیده است و نمی‌توانند در باب خویش، به تأمل بنشینند. وقت و زمانِ هر چه كه بگذرد، به تاریخ پیوسته است.

تفكّر یعنی، تلاش برای نپیوستن به تاریخ و مانایی ….

میثم رمضانعلی  |  ۱۲ آذر ۱۳۸۷  |  تأملات  |   بدون نظر


ثبت نظر

نام:

رایانامه:

متن: