[نا تمام]

جریان دولت روحانی متأثر از جریان‌های رادیکال اصلاح‌طلبی‌ست. به نحوی که در انتخاب مدیران پست‌های مختلف، فشارها و پیگیری‌های موثرین اصلاح‌طلب منجر به رد گزینه‌های معتدل و گاه اصول‌گرایی بوده است که روحانی و حلقه‌ی اول تصمیم‌سازی دولت بنای انتخاب‌شان را داشتند. تاثیرپذیری روحانی و دولت نیز از این فشارها اگر چه شامل گروه‌ها و دسته‌هایی می‌شود که ارتباط‌های ساختاری(حزب، اقوام، مدیران میانی) با دولت دارند، اما بی‌تاثیر از رسانه‌ها ـ که در مواقعی نیز منجر به تحریک ارتباط‌های ساختاری می‌شوند ـ نیست و رسانه‌ها نقشی جدی در این امر دارند.
به نظر می‌رسد که به واقع میان روحانی و بسیاری از کسانی که خود را پیروز انتخابات و عرصه‌ی سیاسی می‌دانند، اختلافات جدی وجود دارد. چنان که عارف پس از کنار کشیدن از نامزدی، اسمی از روحانی نیاورد و به تعبیری نه به نفع روحانی، بلکه به نفع جریان اصلاح‌طلبی و به مصلحت اصلاح‌طلبی کنار کشید. انصرافی که اگرچه به پیروزی اصلاح‌طلبی نینجامید، اما در تعبیر اصلاح‌طلبان، به پیروزی دولتی منجر شد که دولت ِ گذار و نردبانی برای صعود و پیش‌روی برای ورود جدی و بدون پرداخت تاوان فتنه‌‌گری به عرصه‌ی سیاست را فراهم می‌کرد. تلاشی که از هم‌اکنون و با معرفی عارف به عنوان سرلیست اصلاح‌طلبان برای شرکت در انتخابات مجلس زمینه‌چینی می‌شود.
تمییز و تفاوت‌انگاری «روحانی» و «اصلاح‌طلبی» به وسیله‌ي اصول‌گرایان به تقویت هویت و اجماع طیف‌های مختلف اصلاح‌طلبی برای ورود صریح‌تر و شفاف‌تر به عرصه‌ی سیاسی منجر می‌شود. جدا کردن روحانی از اصلاح‌طلبی، مخاطبان را در ذیل هویت و انتخابی واحد جدی‌تر و جری‌تر می‌کند و اگر اکنون برخی از روحانی، هویت اعتدال می‌جویند، تفوق اصلاح‌طلبی بر اعتدال را ترجیح دهند. این تمیز، برخورد با کسانی که اصلاح‌طلبان آن‌ها را به دولت تحمیل کرده‌اند سخت می‌کند. این در حالی‌ست که روحانی هم می‌خواهد به نعل بکوبد و هم به میخ و ورود اصلاح‌طلبان رادیکال به بدنه‌ی دولت و فعالیت‌های سیاسی اجتماعی به امری عادی در تفویض مناصب دولتی بدل شده است.
نمی‌شود هم به نعل کوفت و هم به میخ. علی نادری جایی می‌گفت که یکی از دلایل تفوق هاشمی بعد از آن همه فشار متناوب و متعدد و متنوع در این سال‌ها، پایداری بر روی حرف و نشان دادن ثبات دیدگاهش بوده است. جریان اصول‌گرایی اگر بنا دارد پیروز ِ عرصه‌ی سیاست باشد نیز باید بر آن‌چه که می‌پندارد اصرار ورزد و خود به تولید مخاطب خود کمک کند و نیازی به تصاحب مخاطبان دیگر گروه‌های سیاسی نداشته باشد.
پی‌نوشت یک: به حتم مشخص است که «جریان اصول‌گرایی»، با آن‌چه که «گفتمان اصول‌گرایی» خوانده می‌شود متفاوت شده است. چنان که دیگر جریان اصول‌گرایی صورتی‌ست که ماهیت آن غیر از گفتمان اصول‌گرایی گردیده است.
پی‌نوشت دو: ایده‌ی متن البت یک روی سکه است. روی دیگر سکه این است که شاید روحانی بتواند بازی حضور اصلاح‌طلبان رادیکال را در صحنه‌ی سیاست خنثی کند. امکانی که به نظر بعید است.

میثم رمضانعلی  |  ۰۴ مهر ۱۳۹۲  |  سیاست  |   5 نظر


  1. حمید سطوتی می‌گه:

    سلام
    شوخی پیامکی با یک مکالمه جدی
    را در حسینیه کاخ سفید بخوانید
    ضمنا اگر میل به تبادل لینک با “حسینیه کاخ سفید” هستید اعلام کنید
    تشکر
    kakhesefid.blogfa.com

  2. سلام می‌گه:

    نظریه پردازی نمی خواهد که اصلاح طلبان پایگاه مردمی دارند از روحانی حمایت کردند دیگه داداش دنبال چی میگردس سختش می کنی به قول امیر محبیان جناح راست یه بیست و خرده ای سال هست که رییس جمهور نداره.مطمئن باشید مجلس هم می گیریم

  3. مرتضی می‌گه:

    سلام. کمی در مورد این اصطلاح نرمش قهرمانانه که به رهبری بند می‌کنن کنجکاو شدم.. این دو تا صفحه رو مقایسه کنین (اون بخششون که در مورد نرمش قهرمانانه میگن):
    http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=24033
    http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=24027
    در “بیانات”، رهبر فرمودن «معتقد به چيزى هستم كه سالها پيش اسم‌گذارى “شد”». که البته در متن “خبر” ظاهرا “نقل به مضمون” کردن که «مسئله ای که سالهای پیش نرمش قهرمانانه “خواندم”»
    بالاخره چه کسی اسم گذاری کرده؟ منظورشون بیانات قبلی خودشون بوده؟ دو حالت ممکنه باشه:
    ۱-اشاره دارن به عنوان اون کتاب صلح امام حسن که خودشون ترجمه کردن ۲-منظورشون استفاده اصلاح طلبان از چنین اصطلاحاتیه.
    به نظرم یک کمی بین این دو حالت تفاوت هست. اگر حالت اول باشه میشه تصدیق کرد که رهبری چراغ سبز این تاکتیک رو دادن، اما در حالت دوم این یه جور تفسیر به رای هست. آیا این عبارت قبلا در دوره‌ی خاتمی مورد بهره برداری قرار گرفته شده؟

  4. محبوبه می‌گه:

    سلام
    نوشته اید که ” جریان اصول‌گرایی اگر بنا دارد پیروز ِ عرصه‌ی سیاست باشد نیز باید بر آن‌چه که می‌پندارد اصرار ورزد و خود به تولید مخاطب خود کمک کند و نیازی به تصاحب مخاطبان دیگر گروه‌های سیاسی نداشته باشد”
    متاسفانه در انتخابات اخیر بخشی از جریان اصول گرایی بر آن چه “خودش می پنداشت”اصرار ورزید و حالا باید شما و دیگران هراز گاهی دریاره چیستی دولت روحانی،نسبتش با اصلاح طلبان و … مطلب بنویسید…
    تا زمانی که در جریان اصولگرایی عده ای نظر سنجی های علمی و معتبر را ملاک نمی دانند،تا زمانی که این و آن را به زور از انقلاب کنار می گذارند،تا زمانی که بحث های اصلح و صالح راه می اندازند،تا زمانی که عده ای آن قدر از تکلیف دم می زنند که نتیجه را به رقیب واگذار می کنند،تا زمانی که نگاه صفر و صدی به آدم ها ادامه داره،تا زمانی که با وجود حضور رقیب،زدن دوست تیتر سایت مدعی انقلابی گری می شود و… اگر اوضاع به همین روال پیش رود،از این پس باید یکی یکی درباره دولت های جمهوری اسلامی و نسبتشان با اصلاح طلبی و راه های پیروزی اصولگرایان در دور بعدی بنویسید و بنویسیم و بخوانیم و بخوانند برادر من!
    این هم وبلاگ منه:www.b-rang.blogfa.com

ثبت نظر

نام:

رایانامه:

متن: